AH boycot-flyer

WAAROM BOYCOT, DESINVESTEREN & SANCTIES TEGEN ISRAEL ?

  • Rondom de stichting van de staat in 1948, heeft Israel zich 78 procent van het grondgebied van Palestina weten toe te eigenen. Daarbij zijn – in niet geringe mate door gericht geweld van joodse strijdgroepen – ruim 750.000 Palestijnen verdreven.
  • In de Juni-Oorlog van 1967 slaagde Israel er vervolgens in om de resterende 22 procent van Palestina in handen te krijgen en het houdt dit gebied sindsdien bezet: de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, dat nadien is geannexeerd, en de Gaza-Strook.
  • In Oost-Jeruzalem en op de rest van de Westelijke Jordaanoever heeft Israel na 1967 – in strijd met het internationaal recht – op grote schaal nederzettingen voor joodse kolonisten gebouwd. Tot de dag van vandaag gaat het door met het uitbreiden daarvan. Inmiddels wonen er ruim 500.000 joodse kolonisten in bezet gebied, ofwel rond 10 procent van het joodse bevolkings-deel van Israel. Die joodse kolonisten hebben dezelfde rechten als de joodse inwoners van Israel en zij worden door het Israelische bezettingsleger beschermd. Voor de bouw van de nederzettingen is en wordt grond van Palestijnen onteigend. De Palestijnse leefomgeving – woonhuizen, landbouw-grond, olijfboomgaarden – wordt hierdoor verwoest. De Palestijnen in de bezette gebieden hebben nauwelijks rechten.
  • Na 2000 heeft Israel langs de Westelijke Jordaanoever bovendien een honderden kilometers lange muur (deels hek) gebouwd. Doordat de muur op sommige plaatsen diep in het Palestijnse gebied gebouwd is, zijn de Palestijnen opnieuw grond kwijt geraakt. Veel Palestijnen zijn gescheiden van hun familie en vrienden die aan de andere kant van de muur wonen. Palestijnse boeren zijn van hun land afgesneden en worden er door het Israelische bezettingsleger slechts op bepaalde tijden toegelaten.
  • Door de aanleg van zogeheten bypass roads – autowegen die de joodse nederzettingen met elkaar en met Israel verbinden en voor Palestijnen niet toegankelijk zijn – is de Westelijke Jordaanoever in een serie kleine gebieden opgedeeld.
  • Economisch zijn de Palestijnen in de bezette gebieden in de loop der jaren steeds afhankelijker van Israel geworden. Dat is grotendeels te wijten aan de bezetting, de onteigening en de kolonisatie van de Westelijke Jordaanoever. De export van Palestijnse producten wordt door Israel sterk bemoeilijkt, evenals de import van grondstoffen en bouwmaterialen. Israel onttrekt bovendien voor eigen gebruik en voor gebruik in de joodse nederzettingen veel water aan de Westelijke Jordaanoever. De Palestijnen daar moeten (duur) water uit Israel kopen, dat met vrachtwagens wordt aangevoerd. Verder zijn zowel de Westelijke Jordaanoever als de Gaza-Strook wat elektriciteit betreft grotendeels afhankelijk van Israel geraakt. Bij een van de vele Israelische bombardementen op de Gaza-Strook is daar bovendien de enige elektrici-teitscentrale platgelegd.
  • Sinds 2007 onderwerpt Israel de Gaza-Strook aan een algehele blokkade waardoor deze feitelijk één grote openluchtgevangenis is geworden. Verder zijn er bij grootschalige bombardementen en beschietingen in de afgelopen jaren duizenden Palestijnen – de meesten burgers, onder wie veel kinderen – gedood of verwond.
    De aangerichte schade in de Gaza-Strook is na een aantal Israelische militaire offensieven zeer omvangrijk. Door de Israelische blokkade verloopt de wederopbouw uiterst moeizaam. De leefomstandigheden voor de bijna twee miljoen Palestijnen zijn er buitengewoon slecht.
  • De Palestijnen in Israel zelf hebben niet dezelfde rechten als de joodse Israeliers. Zo is het voor Palestijnen heel moeilijk om een hypotheek of een bouw-vergunning te krijgen of zelfs een vergunning om een bestaand woonhuis uit te breiden. Palestijnen mogen ook lang niet overal wonen. Palestijnse steden en dorpen hebben nauwelijks uitbreidingsmogelijkheden. Anders dan joden van buiten, mogen Palestijnen van buiten zich niet in Israel vestigen. In Israel is sprake van institutionele discriminatie van Palestijnen.
  • In strijd met het internationaal recht ontkent Israel het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen (en hun nakomelingen) van 1948 en later, evenals het recht op schadevergoeding voor verloren bezittingen.
  • Regeringen – waaronder de Nederlandse – laten na tegen Israel op te treden. Daarom hebben burgers wereldwijd het initiatief in eigen hand genomen. Door steun te geven aan een door Palestijnen in 2005 in gang gezette campagne van boycot, desinvesteren en sancties (BDS) willen zij Israel dwingen zijn politiek ten aanzien van de Palestijnen fundamenteel te herzien.
  • Vóór 1948 heette het gehele gebied Palestina. Met de stichting van de Staat Israel in 1948 is door Israel een politiek in gang gezet van verdrijving en onderdrukking van de autochtone bevolking – de Palestijnen – en onteigening en kolonisatie van hun grond. Die politiek wordt tot de dag van vandaag doorgevoerd. Zo is de opbouw van de Staat Israel hand in hand gegaan met de verwoesting van de Palestijnse samenleving. Daar-mee is er een gevaarlijke spanningsbron ontstaan, die velen – voornamelijk Palestijnen – inmiddels het leven heeft gekost.

Hoogste tijd om het roer om te gooien!

Regeringen – waaronder de Nederlandse – laten na tegen Israel op te treden. Daarom hebben burgers wereldwijd het initiatief in eigen hand genomen. Door steun te geven aan een door Palestijnen in 2005 in gang gezette campagne van boycot, desinvesteren en sancties (BDS) willen zij Israel dwingen zijn politiek ten aanzien van de Palestijnen fundamenteel te herzien.

STEUN DE BDS-CAMPAGNE  www.palestina-komitee.nl www.bdsmovement.net/bnc

STEUN ONS WERK
IBAN NL91 INGB 0001806947
t.n.v. Nederlands Palestina Komitee