tot 5 november Rotterdam expositie over Verdwenen dorpen

Verdwenen talen, verdwenen verhalen, verdwenen plekken

In de tentoonstelling We know what it is for, we who have used it gaan de Palestijnse kunstenaars Basel Abbas en Ruanne Abou-Rahme op zoek naar Palestijnse dorpen in Palestina48 (Israel nu), die in 1948 tijdens de Nakba na verdrijving van de Palestijnen werden verwoest.

In de kale kelder van de tentoonstellingsruimte zie je ze op video door het idyllisch groene landschap dwalen op zoek naar sporen en architectonische resten. Ze dragen maskers die gebaseerd zijn op oude Neolithische maskers, de tijd vóór het ontstaan van monotheïstische religies. Zo proberen de kunstenaars de geschiedenis te begrijpen.

Het voorlopige resultaat: een fijnzinnige en wonderschone opstelling van hun vondsten, tegelijk wetenschappelijk en ongedwongen gepresenteerd.

Er valt een hoop te leren, zoals dat er cactussen groeien wanneer je in de buurt komt van dorpsresten. En dat wanneer al die vegetatie in bloei staat, de contouren van de oude dorpen ineens weer te zien zijn, alsof ze stiekem in het landschap gestanst zijn.

t/m 4 november in A Tale of a Tub, Justus van Effenstraat 44, 3027 TK Rotterdam

Zie hier meer informatie 

Zie ook hier 

We bevelen ook van harte aan dat u zelf gaat kijken. U kunt met Galilee Today Alternative Tours (via facebook of NPK) zelf de verdwenen dorpen gaan bekijken.

Bezoek aan een verdwenen dorp in Galilea (al Jalil), al Mi ‘ar, en daar onbrandt de discussie over de kern van de kwestie: het recht op terugkeer van degenen die zijn verdreven. Komt dit in de expositie en de film aan de orde?

Ha ‘aretz bericht aldus (oktober 2017)

En vergeet vooral niet dat de etnische zuivering en kolonisatie tot op de dag van vandaag voortgaat. Niet alleen op de Westelijke Jordaanoever (Khan al Ahmar nu) maar ook in de Naqab ( Al Araqib onder andere) maar ook hier in Um al Hiran.