Gezondheidszorg Gaza staat op instorten

Medics at al-Shifa hospital in Gaza City transport a Palestinian wounded by Israeli troops during Great March of Return rallies, on 14 May. Health authorities say that on that day Gaza witnessed a worse health crisis than during any single day in Israel’s 2014 offensive on the territory. Lewis Joly SIPA

7 juni 2018

Terwijl het stof over Gaza neerdaalt, zorgt een wankel door Egypte bemiddeld staakt-het-vuren voor enige rust voor de twee miljoen Palestijnen die daar zonder oplossing voor de onderliggende problemen vastzitten. Het meest urgente probleem voor de Palestijnen in Gaza blijft de wankele infrastructuur die elk moment in een volledig humanitaire catastrofe kan omslaan. Water en elektriciteit zijn schaars, riolering stroomt rechtstreeks de zee in en de economie is in puin.

De afgelopen weken trok vooral de gezondheidssector de aandacht sinds de Grote Mars van Terugkeer Gaza in de schijnwerpers zette. Het aantal gewonden door Israëlische aanvallen op ongewapende demonstranten aan de oostelijke grens van de Gazastrook brak bijna de rug van deze overbelaste en onderontwikkelde sector, en verergerde de druk op de gezondheidswerkers en overbelaste voorzieningen. Medische werkers kwamen persoonlijk in het vizier van het Israelisch leger ​​en twee verpleegkundigen – Razan al-Najjar op 1 juni en Mousa Jaber Abu Hassanein op 14 mei – werden tijdens hun werk gedood.

Het hoogste aantal slachtoffers van de Grote Terugkeermars viel op 14 mei. Hierop volgden meer protesten – en meer gewonden – op 15 mei. Beide dagen lieten in de ziekenhuizen van de Gazastrook schokkende scènes zien. Door het hoge aantal gewonden – meer dan 3.100 in alleen al die twee dagen – waren er geen bedden meer beschikbaar en werden mensen in gangen of zelfs bij de toegangspoort van ziekenhuizen behandeld. Er was een acuut tekort aan medicijnen en voorraden volgens Ashraf al-Qedra, woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid, die zegt dat ziekenhuizen in die dagen 80 procent van de voorraden in de opslag gebruikten. “Deze crisis zorgt voor een enorm tekort in de ziekenhuizen in de Gazastrook. Patiënten die naar het het ziekenhuis gaan voor behandeling, kunnen de medische zorg die ze nodig hebben, niet krijgen omdat de ziekenhuizen overvol liggen met gewonden. ” vertelt Al-Qedra aan The Electronic Intifada.

Overbelaste zorg leidt tot amputatie en pijn

Ahmad Shahin (24) werd tijdens demonstraties op 14 mei in zijn linkervoet geschoten. Hij zag zichzelf kronkelen van de pijn in de gang in het al-Shifa-ziekenhuis in Gaza City, waar het in de operatiekamers te vol was om hem op te nemen. Vervolgens werd hij naar het al-Awda ziekenhuis overgebracht, waar hij nog een nacht in pijn doorbracht voordat hij uiteindelijk werd geopereerd. Tegen die tijd was zijn toestand kritiek door een infectie in zijn wond. ” Ik wachtte zes uur op de operatie. ” vertelt Shahin, die in het vluchtelingenkamp Jabaliya woont, aan The Electronic Intifada. “Mijn vader moest een injectie met een pijnstiller kopen, omdat die in het ziekenhuis niet meer voorhanden was. Na de operatie merkte ik dat mijn been [onder de knie] was geamputeerd, anders zou de infectie zich hebben verspreid. ”

Hamza Rayan (19) werd op 15 mei in de nek geschoten en dit verlamt al zijn ledematen. Hij raakte gewond, zegt hij, toen hij zijn vriend Ahmad Hassan (ook 19) die gewond was geraakt, probeerde te redden. Totdat zijn vader Ayman (45) hem in het ziekenhuis vertelde dat Hassan in zijn voet was geschoten, wist Hamza niet of zijn vriend nog leefde.

Net als in het geval van Shahin moest Hamza op zijn vader een beroep doen voor medische benodigdheden die in het al-Shifa-ziekenhuis opgeraakt waren. Vader Rayan kocht vloeistoffen in een externe apotheek, maar hij kon de kosten van antibiotica of pijnstillers niet betalen. “Ik was een van de tientallen mensen die medicijnen in apotheken buiten het ziekenhuis moesten kopen. ” vertelt Ayman Rayan aan The Electronic Intifada. “Maar ik ben werkloos. Ik kon vijf zoutoplossingen kopen, maar meer kan ik niet betalen en mijn zoon heeft dagelijks drie zoutoplossingen, pijnstillers en antibiotica nodig. ”

Hamza’s vader is gedwongen om geld te lenen om de kosten van de medische behoeften van zijn zoon te dekken. Hij koopt die van de lokale niet-gouvernementele organisatie, de Palestijnse Medische ZHV, en schat de kosten op $28 per dag.

De Wereldbank heeft het gemiddelde jaarinkomen in Gaza in 2018 berekend op $ 1.826, wat neerkomt op $5 per dag.

Normale service verstoord

Door het overweldigend hoge aantal noodsituaties werden degenen die meer routinematige medische zorg nodig hebben, tot nog toe in de wacht gezet. Mustafa al-Reyes (27) kreeg op 19 mei een darminfectie. Maar toen hij naar het al-Shifa-ziekenhuis ging, stuurde de arts hem weg en verontschuldigde zich dat ze geen bed beschikbaar hadden en hij drong er bij hem op aan om zich in een privéziekenhuis te laten behandelen.”We waren geschokt toen we de vele gewonden zagen. ” vertelt zijn broer Muhammad aan The Electronic Intifada. “Mijn broer had pijn. Hij vroeg me om hem naar een privékliniek te brengen waar hij de vereiste medische behandeling kreeg.” Maar particuliere zorg is niet echt de oplossing in Gaza, waar de overgrote meerderheid van degenen die medische hulp zoeken, zich dat niet kan veroorloven.

En intussen blijven de openbare ziekenhuizen met de enorm grote vraag naar hulp kampen. Ayman al-Sahbani, hoofd van de spoedeisende hulp van Al-Shifa, wijst erop dat veel ernstig gewonden zijn overgebracht naar het al-Shifa, het grootste ziekenhuis van de Gazastrook met de meeste specialisten. “Veel van degenen die op een vervolgoperatie wachten, wachten nog steeds.” zegt al-Sahbani. “De gewonden vergen het dubbele van de medische zorg van normale patiënten en enkele van onze medische voorraadlocaties zijn leeg. ” zegt hij. “Internationale instellingen helpen door noodvoorraden te versturen, maar dat is niet genoeg. We wachten nog steeds op medische hulpmiddelen die ons door internationale instellingen zijn toegezegd. ”

Externe hulp – van regeringen en internationale ngo’s zoals Medische hulp voor Palestijnen (MAP) , het Internationale Rode Kruis en Artsen zonder Grenzen – wordt alom gevraagd, aldus al-Sahbani. Enkele ngo’s zijn er al aan het werk en medische teams zijn onder andere vanuit Jordanië aangekomen om hun collega’s in Gaza te helpen en om gewonden naar Jordanië door te verwijzen.

Abdel Latif al-Hajj, de algemeen directeur van de ziekenhuizen van Gaza in het ministerie van Volksgezondheid, zegt dat de sector op 14 mei worstelde om het hoofd te boven water te houden, de dag waarop hij getuige was van een ergere crisis in het gezondheidssysteem dan tijdens heel het eerdere Israëlische offensief in Gaza.

Bijna ineenstorting

“Het medische systeem stortte bijna in op 14 mei. ” zegt al-Hajj tegen The Electronic Intifada. “Geen enkel gezondheidssysteem kan zoveel gewonden opvangen, maar we hebben ons uiterste best gedaan om medische hulp te bieden, zowel in de ruimtes voor spoedeisende hulp waar we extra bedden plaatsten, in tenten die buiten ziekenhuizen werden gebouwd en in medische tenten in het veld die kleine verwondingen kunnen behandelen.” Volgens Al-Hajj werden op 14 mei in het al-Shifa ziekenhuis in zes uur 80 operaties uitgevoerd. In totaal voerden tijdens die noodlottige uren Gaza’s zeven overheidsziekenhuizen meer dan 250 operaties uit. “Internationale artsen van het Rode Kruis, Artsen Zonder Grenzen, Medische Hulp voor Palestijnen (MAP) en anderen hebben met ons samengewerkt. Ze zeiden allemaal dat ze nooit eerder in hun werk in conflictgebieden zoveel leed en geweld zagen. ” zegt al-Hajj.

Ziekenhuizen beginnen nog maar recent niet-spoedeisende patiënten te ontvangen, die ook onder de blokkade lijden. “We kampen met een hoog aantal kankerpatiënten. Meer dan 80 procent van de 8.000 patiënten heeft geen toegang tot chemotherapie en de meesten kunnen de Gazastrook niet voor een behandeling verlaten. ” zegt al-Hajj. Hij merkt op dat de gezondheidszorg nog steeds niet beschikt over alle soorten antibiotica, intraveneuze oplossingen, anesthetica en krachtige analgetica, evenals anticoagulantia, die als een prioriteit worden beschouwd, naast algemene laboratoriumbenodigdheden en noodhulpmiddelen zoals chirurgisch draadsnijwerk voor fijne chirurgie.

Ahmad Abu Sakran (22) werd tijdens de protesten van 14 mei in zijn schouder geschoten. Tot zijn verbazing werd hij voor behandeling in het al-Shifa opgenomen, ook toen de gewonden binnenstroomden. “Ik was doodsbang om het aantal gewonden te zien “, vertelde hij aan The Electronic Intifada. Ook zijn vader moest pijnstillers bij een nabijgelegen apotheek kopen om de pijn van zijn zoon te verlichten. “Telkens als ik me deze scène herinner, voel ik me geschokt van het leed dat ik toen zag.”

Amjad Ayman Yaghi is een journalist in Gaza

Bron: The Electronic Intifada, June 7, 2018

Op de film hieronder wordt het probleem met de dagelijkse tekorten aan elektriciteit voor de behandeling van kinderen met nierdialyse geschetst ( 30 augustus 2017)