Een nieuwe flotilla zet koers richting Gaza

deel 1

Elizabeth Murray

Ik ben aan boord van een nieuwe flotilla die koers zet naar Gaza om de illegaliteit van de al 12 jaar durende blokkade, die de bevolking van Gaza wurgt, opnieuw onder de aandacht te brengen.

Islands Brygge, een idyllische haventje dat gelegen is aan de oostelijke oever van de Deense hoofdstad Kopenhagen, was het toneel van de feestelijke ontvangst door een menigte mensen van drie schepen die naar Gaza op weg zijn. De ‘2018 Freedom Flotilla’ bestaande uit twee schepen uit Zweden en een uit Noorwegen, zal achtereenvolgens havens in Duitsland, Nederland, België, Frankrijk, Spanje, Portugal en Italië aandoen, voordat zij via de Middellandse Zee koers zet naar de eindbestemming: de haven van Gaza.

Vrijwilligers lichten de voorgeschiedenis en de missie van de Gaza-Flotilla-Beweging toe. Deze heeft eerder al enkele reizen naar Gaza georganiseerd, bedoeld om solidariteit met de bevolking tot uitdrukking te brengen en de illegale economische belegering van het gebied te doorbreken. Zowel een VN-panel als het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) stellen dat de blokkade in strijd is met de Conventies van Genève – en daarmee volkenrechtelijk illegaal is.

In 2005 trok Israel alle joodse kolonisten en zijn bezettingsmacht uit Gaza terug. Nadat HAMAS in 2006 de verkiezingen van FATAH had gewonnen, legde Israel Gaza vervolgens een algehele blokkade op. Voor veel jonge Denen was dit nieuw om te horen. Zij werden zich bewust van het onrecht dat jongeren in Gaza wordt aangedaan door hun het zorgeloze leven te ontzeggen dat zijzelf genieten.

Vrolijke muziek en het aanbod van traditionele Palestijnse falafel-wraps – die met Deens bier werden weggespoeld – creëerden in de Freedom Flottilla-tent Passerby een feestelijke sfeer. Men stond in de rij om Boat to Gaza-Tshirts en Palestijnse kaffiyahs (traditionele geruite Palestijnse sjaals) te kopen. Een Palestijnse muzikant bespeelde de oed (traditionele Palestijnse luit) en zong een gevoelig lied over de liefde voor zijn vaderland Palestina. Een in Denemarken woonachtige Palestijnse man danste en zwaaide met de Palestijnse vlag, waarbij de toeschouwers meeklapten.

Ik voel mij trots en bevoorrecht om deel uit te maken van een groep internationale passagiers van het Noorse schip Al-Awda (Arabisch voor de Terugkeer), terwijl wij ons voorbereiden op de eerste etappe van onze reis. Tijdens onze tocht hopen wij bewustwording te vergroten en mensen voor te lichten over de uiterst moeilijke situatie waarin veel Palestijnen – vooral die in Gaza – zich bevinden, aan wie elementaire rechten en vrijheden die wij vanzelfsprekend vinden, worden ontzegd.

Eerder in de maand was er in Gaza de ‘Grote Mars van de Terugkeer’ ter herdenking van de Nakba (Arabisch voor Catastrofe) van 1948, toen zo’n 800.000 Palestijnen door joodse strijdgroepen met geweld uit hun huizen en van hun grond zijn verdreven. Israelische scherpschutters schoten bij die gelegenheid tientallen vreedzame demonstranten dood, verminkten honderden anderen en nog eens duizenden raakten gewond door blootstelling aan een overmatige dosis traangas. De wereld reageerde geschokt en de verontwaardiging was groot. Het heeft een impuls gegeven aan de snelgroeiende BDS-campagne (Boycot, Desinvesteren & Sancties).

atleten als doelwit

Israel lijkt er een speciaal genoegen in te hebben om atleten in Gaza te treffen. Een aantal veelbelovende jonge wielrenners en voetballers heeft door vuur van scherpschutters benen verloren. Israel weigerde vervolgens medische verzorging buiten Gaza, waarmee amputaties voorkomen hadden kunnen worden. De verslagen over de gruweldaden – door mensen in Gaza via de sociale media gedocumenteerd – hebben Israel internationaal verder geïsoleerd en het heeft vredelievende mensen in de wereld van zich vervreemd, die de morele verdorvenheid van deze regering betreuren.

Het bereiken van de haven van Gaza (wat juweel betekent in het Arabisch) zou net zo eenvoudig en ongecompliceerd moeten zijn als het binnenvaren van een haven in Duitsland, Frankrijk of Spanje. Maar in plaats daarvan heeft Israel de inwoners van Gaza het gebruik van hun haven voor handel en transport ontzegd. Talloze malen is deze gebombardeerd, net als de elektriciteitscentrale en het rioleringssysteem, waardoor 97 procent van het drinkwater verontreinigd is geraakt. Kortom, het leven van de inwoners van Gaza is er ellendig door geworden.

Met zijn vredesmissie wil de Freedom Flotilla hoop brengen en solidariteit betonen met de inwoners van Gaza, die net als iedereen recht hebben op een vredig, waardig en vreugdevol bestaan.​

Consortium News (Arlington VA)  /  22 mei 2018

De Flotilla koerst verder naar Gaza om de Israelische blokkade op de proef te stellen

deel 2

Elizabeth Murray – Aan boord van Al-Awda in de haven van Amsterdam

Dit is het tweede rapport van Elizabeth Murray die aan boord is van een nieuw flotilla om te protesteren tegen de illegale, verstikkende blokkade van Gaza, die al 12 jaar van kracht is. Wij zijn zo mogelijk een nog bonter samengestelde bemanning dan de passagiers aan boord van de SS Minnow in de oude Amerikaanse tv-serie Gilligan’s Island: onder degenen die zich als onderdeel van de internationale Freedom Flotilla Coalition (FFC) bij ons hebben aangesloten op een of meer van de trajecten naar Gaza, zijn activisten afkomstig uit Spanje, Israel, Noorwegen, Maleisië, Canada, Denemarken en de Verenigde Staten. Ondanks onze verschillende leeftijden en achtergronden hebben wij enkele belangrijke zaken gemeen: hoofden die de misdaden en mensenrechtenschendingen begrijpen die dagelijks tegen de bevolking van de door Israel bezette Palestijnse gebieden worden gepleegd; harten die de pijn diep voelen van degenen aan wie elementaire vrijheden al zeventig jaar worden ontzegd; en gewetens die een geweldloze manier zoeken om deze mensen te bereiken, het onrecht van de blokkade van Gaza recht te zetten en een mate van rechtvaardigheid bewerkstelligen.

Politieke vertegenwoordigers hebben herhaaldelijk gefaald door een gebrek aan politieke en morele moed om gerechtigheid te bewerkstelligen voor een volk dat al 70 jaar te lijden heeft onder aanhoudende en wrede onderdrukking door een overheersende macht – Israel. Om die reden is de FFC opnieuw uitgevaren. Deze keer zal de FFC niet proberen medische voorzieningen of levensmiddelen aan de lijdende bevolking van Gaza te leveren. Ervaringen uit het verleden met eerdere FFC-missies hebben uitgewezen dat dergelijke materialen Gaza waarschijnlijk nooit zullen bereiken, dan wel in een verwoeste of beschadigde toestand daar zullen aankomen. In plaats daarvan zal Al-Awda zichzelf schenken – een gerenoveerde Noorse vissersboot – als blijk van solidariteit met de vissers van Gaza. Dezen worden vrijwel dagelijks beschoten, verhinderd hun families te voeden en zij zien hun vissersboten door Israel in beslag genomen of vernietigd.

Er is veel ellende in Gaza, die gemakkelijk verholpen zou kunnen worden, omdat bijna alles met opzet door Israel is veroorzaakt – zoals het bombarderen van rioolwaterzuiveringsinstallaties, de elektriciteitscentrale en de haven van Gaza –  of een onmiddellijk bijproduct is van het Israelische beleid – wijdverspreide posttraumatische stressstoornis en bijbehorende mentale ziektes, een ongekend hoog percentage aan gevallen van kanker, dat ooit zeer zeldzaam onder Palestijnen. De economische blokkade, de beperkte invoer van voedsel en bouwmaterialen, de reisverboden en de afgesloten grenzen worden – al deze maatregelen worden gesteund door de Egyptische leider Abdul Fattah al-Sisi, bondgenoot van de Israelische premier Benjamin Netanyahoe. Onder Al-Sisi is de grens tussen Rafah en Egypte – de enige niet-Israelische uitreismogelijkheid voor Palestijnen in Gaza die medische hulp zoeken of naar het buitenland willen reizen – vrijwel permanent gesloten.

Deze flagrante schendingen van de mensenrechten en van de Conventies van Genève hebben plaatsgevonden met de medeplichtige instemming van de Verenigde Staten en Europa. De degradatie van Palestijnen tot een minder-dan-menselijke status door Israel, in het bijzonder de inwoners van Gaza die permanent opgesloten zitten in een openluchtgevangenis en onderhevig aan de Israelische blokkade, is onderstreept door MIT-professor Noam Chomsky, nadat hij in 2012 Gaza bezocht om daar een ​​academische conferentie bij te wonen. In een interview op 14 november 2012 met de alternatieve Amerikaanse nieuwzender Democracy Now !, merkte Chomsky op: ‘Het is best verbazingwekkend … en inspirerend om te zien hoe mensen op de een of andere manier weten te overleven … als in wezen gekooide dieren die onderworpen zijn aan constante, willekeurige, sadistische straffen – alleen om hen te vernederen – geen excuus. Zij [de Palestijnen] zouden graag een waardig leven leiden, maar de standaard Israelische positie is dat zij hun hoofd niet moeten opheffen.’

in Wilhelmshaven

In onze aanloophavens in Duitsland vertelden bezoekers aan Al-Awda ons dat veel Duitse politici en gewone Duitsers terughoudend zijn om zich uit te spreken tegen mensenrechtenschendingen door Israel van de Palestijnen, omdat zij mogelijke als antisemieten gebrandmerkt zullen worden als zij dat doen en zo hun carrière geruïneerd zullen zien. Door te luisteren naar deze Duitse burgers die op gepassioneerde, maar rustige toon hun solidariteit met de FFC-missie betuigen, kan men niet anders dan terugdenken aan de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting door de voormalige communistische regering van Oost-Duitsland, die fel werd afgedwongen door de Stasi (geheime dienst). Je kunt de praktijk van zelfcensuur betreuren, die wijdverbreid is geworden in wat verondersteld wordt een vrij en democratisch, verenigd Duitsland te zijn.

Het onderstreept ook de krachtige politieke druk die Israel op veel Europese landen uitoefent. Natuurlijk maakt Duitslands unieke, slechte behandeling van joden historisch gezien verklaarbaar dat veel Duitsers terughoudend zijn om Israel te bekritiseren. Kort voordat wij uit Wilhelmshaven (Duitsland) vertrokken, zijn wij bezocht door Georg, een mensenrechtenadvocaat en fotograaf verbonden aan het Bundesverband Arbeiterfotographie. Die maakte een reis van 75 kilometer vanuit Bremen om foto’s te nemen, zijn steun te betuigen en een genereuze persoonlijke gift aan de Freedom Flotilla-missie te doen, alvorens zich terug naar huis te spoeden om zijn 9-jarige zoon van school te halen. Hij zei: ‘Ik ben halsoverkop naar jullie afgereisd, toen ik hoorde dat jullie er waren.’ Wij ontmoetten ook Timo, een Duitse vakbondsleider en jeugdorganisator, die zijn tijd en talenten aanbood om technische problemen aan boord van de boot op te lossen. Timo, die ook uit Bremen komt, bracht een hele dag door met rondrijden naar een half dozijn gespecialiseerde maritieme en hardware-voorraadwinkels in Wilhelmshaven om ons te helpen de juiste onderdelen te vinden. Daarna werkte hij onvermoeibaar door totdat alles ‘in orde was’. Toen wij aanboden hem te compenseren voor zijn tijd en moeite, weigerde hij en zei: ‘Laat dit mijn kleine bijdrage aan de vrede zijn.’

Ondertussen overlaadde de Palestijns-Duitse gemeenschap in Wilhelmshaven ons met zelfgemaakte Palestijnse lekkernijen en bracht ons een serenade van zang, dans en oed-muziek. Zij bedankten ons voor het ondernemen van deze reis en zeiden dat zij slechts wensten zich bij ons te kunnen voegen en te kunnen terugkeren naar hun huizen en dorpen van herkomst. Hun liefde en genegenheid voor onze missie was overweldigend. In Amsterdam raakten wij gefascineerd door lokale vredesactivisten en activisten voor sociale rechtvaardigheid, die een diner met traditionele Palestijnse gerechten organiseerden. Na een zeer zware nacht op zee op weg naar Amsterdam – waarbij Al-Awda door enorme golven heen en weer werd geslingerd – zijn wij dankbaar om hier te zijn in kalm water, genietend van de warme gastvrijheid van de lokale mensenrechtengemeenschap. Wij willen de haven van Gaza ongehinderd benaderen, zodat ook onze supporters ons kunnen ontvangen.

Consortium News (Arlington VA  /  2 juni 2018

Elizabeth Murray was Deputy National Intelligence Officer voor het Midden-Oosten in de National Intelligence Council; zij specialiseerde zich in politieke en media-analyses in het Midden-Oosten; na haar pensioen is zij lid geworden van Veteran Intelligence Professionals for Sanity (VIPS)